१. भोटेकोशी–त्रिशूली विपद् केवल स्थानीय त्रासदी मात्र थिएन, यो विश्वका लागि एउटा चेतावनी थियो।
२. जलवायु परिवर्तनले सीमा चिन्दैन। हिमनदी र बाढी पासपोर्टमा भिसा लगाएर यात्रा गर्दैनन्।
३. नेपालले विश्वव्यापी हरितगृह ग्यास उत्सर्जनमा ०.१ प्रतिशतभन्दा पनि कम योगदान गर्छ। यो संकट हामीले सिर्जना गरेका होइनौँ, तर यसको ठूलो मूल्य हामीले चुकाइरहेका छौँ।
४. जलवायु न्याय संयुक्त राष्ट्रसंघको दस्तावेजमा सुन्दर शब्द मात्र भएर रहनु हुँदैन। नेपाली जनतालाई आफ्नो भविष्य बनाउन दिनुपर्छ, बारम्बार आफ्नो विगत पुनर्निर्माण गर्न बाध्य पार्नु हुँदैन।
५. हिमालय पृथ्वीको किनारामा रहेको क्षेत्र होइन; यो पृथ्वीको जीवन धान्ने प्रणालीको महत्वपूर्ण हिस्सा हो।
६. घरमा आगो लागेको बेला परिवारलाई ५० वटा फाराम भर्न लगाइँदैन। तत्काल उद्धार र सहयोग गरिन्छ।
७. हामीले युद्धका लागि उत्कृष्ट आपूर्ति प्रणाली बनाएका छौँ, तर खाद्यान्नका लागि कमजोर आपूर्ति प्रणाली।
८. राहत, पुनर्स्थापना, पुनर्निर्माण—र साथै जिम्मेवारी, क्षतिपूर्ति र उत्थानशीलता।
९. हिमालयलाई टुक्राटुक्रा सूचनाको सीमा होइन, अन्तर्राष्ट्रिय सहकार्यको प्रयोगशाला बनाऔँ।
१०. हामीले नबढाएको जलवायु संकटको मारमा परेका छौँ, अनि हामीले सुरु नगरेका युद्धको मार पनि खेपिरहेका छौँ।
११. तिर्न सक्ने देशले आवश्यक वस्तु किन्न सक्नुपर्छ। विश्वले ७२ घण्टाभित्र संसारको जुनसुकै ठाउँमा हतियार पुर्याउन सक्छ भने किसानलाई सम्मानजनक जीवनयापनका साधन उपलब्ध गराउन नसक्ने कुनै बहाना छैन।
१२. भगवान् पशुपतिनाथले विश्वको कल्याण गरून्। यो विश्व बुद्धले देखाएको बाटोमा हिँड्न सकोस्। नमस्ते। इनै रहयो मुख्य बुदाहरु
